Τσιπίδος







Η αυταπάτες για μια αύξηση .

Μήπως, χαθήκαμε, στη στροφή;

Συμβιβαστήκαμε να είμαστε κομπάρσοι, παθητικοί παρατηρητές, καφενειακοί αναλυτές και ανίδεοι σχολιαστές της εξόντωσης και του αφανισμού μιας κοινωνίας που ηττήθηκε, γονάτισε, παραδόθηκε, συνθηκολόγησε, σπαράσσεται, αιμορραγεί και ψυχορραγεί στο πεδίο της μάχης παρατηρώντας ανήμπορη τους νικητές, να κάνουν ανενόχλητοι πλιάτσικο πάνω σε αποκαϊδια, συντρίμμια και πτώματα των ανθρώπων της διπλανής μας πόρτας, πάνω στα συντρίμμια μας....

Ο χρόνος

μας πλησιάζει (και μάλλον φέρνει των Δαναών τα δώρα). «Οι καιροί ου μενετοί» έλεγε το προγονικό, και το έλεγε λίγο πριν να φάει μια σφαλιάρα που αντήχησε στους αιώνες…

Απαιτείται η εξάλειψη του

Απαιτείται η εξάλειψη του

Έ να διαχρονικά επίκαιρο σύνθημα του Μάη ’68 αφορούσε την εργατική εκμετάλλευση: «Δουλεύω, δουλεύεις, δουλεύει, δουλεύουμε, δουλεύετε, απολαμβάνουν…».

«Γ ια την σημερινή κυβέρνηση της Ελλάδας θα μπορούσαμε να παραφράσουμε το σύνθημα αντικαθιστώντας το «απολαμβάνουν» με το «μας δουλεύουν».